Standardy ochrony małoletnich

NINJA CLUB KRAKÓW

Standardy Ochrony Małoletnich

Pełna wersja dla personelu i opiekunów wraz z procedurami, formularzami oraz wersją skróconą dla dzieci

Zatwierdzenie

Dokument wchodzi w życie po formalnym zatwierdzeniu przez osobę uprawnioną do reprezentacji. Miejsce na datę i podpis: ................................................................................

1. Podstawa prawna, cel i zakres

Standardy przyjmuje się na podstawie art. 22b–22c ustawy z 13 maja 2016 r. o przeciwdziałaniu zagrożeniom przestępczością na tle seksualnym i ochronie małoletnich. Obejmują wszystkie działania Ninja Club, w których uczestniczą lub mogą przebywać osoby poniżej 18. roku życia, w szczególności zajęcia sportowe, treningi indywidualne, Free Zone, urodziny, wydarzenia, półkolonie, obozy, noclegi, wyjazdy, transport organizowany przez Klub oraz komunikację online.

Standardy obowiązują pracowników, trenerów, instruktorów, zleceniobiorców, praktykantów, wolontariuszy, osoby prowadzące działalność gospodarczą, podwykonawców oraz inne osoby dopuszczone do kontaktu z dziećmi w związku z działalnością Klubu.

Rodzice i opiekunowie otrzymują dostęp do pełnej wersji; dzieci otrzymują wersję skróconą w języku dostosowanym do wieku.

Postanowienia stosuje się z uwzględnieniem wieku, dojrzałości, niepełnosprawności, neuroróżnorodności, szczególnych potrzeb komunikacyjnych i sytuacji rodzinnej dziecka.

Standardy nie zastępują obowiązku zawiadomienia Policji, prokuratury, sądu rodzinnego, pomocy społecznej ani wezwania pomocy medycznej, gdy wymagają tego okoliczności.

2. Definicje

3. Odpowiedzialność i osoby wyznaczone

Każdy członek personelu odpowiada za natychmiastową reakcję na zagrożenie, zapewnienie bezpieczeństwa, zgłoszenie koordynatorowi i zachowanie poufności.

Koordynator nie rozstrzyga winy i nie prowadzi dochodzenia. Organizuje ochronę dziecka, ocenę ryzyka, zawiadomienia, plan wsparcia i dokumentację.

Jeżeli zgłoszenie dotyczy koordynatora, przyjmuje je zastępca. Jeżeli dotyczy zastępcy, osoby reprezentującej Klub albo obu wyznaczonych osób, zgłoszenie kieruje się bezpośrednio do Policji/prokuratury oraz do innej osoby uprawnionej do reprezentacji, która nie jest objęta zgłoszeniem.

4. Bezpieczna rekrutacja i dopuszczanie personelu

Przed zatrudnieniem lub dopuszczeniem ustala się tożsamość, dane potrzebne do sprawdzeń, kwalifikacje, historię współpracy z dziećmi oraz co najmniej jedną referencję, jeżeli jest to proporcjonalne i możliwe.

Klub uzyskuje informację z Rejestru Sprawców Przestępstw na Tle Seksualnym z dostępem ograniczonym oraz sprawdza Rejestr osób, w stosunku do których Państwowa Komisja wydała postanowienie o wpisie.

Osoba przedstawia informację z Krajowego Rejestru Karnego w zakresie przestępstw wskazanych w art. 21 ustawy, aktualną na dzień wymagany przez Klub.

Osoba posiadająca obywatelstwo innego państwa przedstawia informację z rejestru karnego tego państwa do celów działalności zawodowej lub wolontariackiej związanej z kontaktami z dziećmi, a gdy państwo takiej informacji nie wydaje — informację właściwą według prawa tego państwa.

Osoba składa oświadczenie o państwach zamieszkania w ciągu ostatnich 20 lat, innych niż Polska i państwo obywatelstwa, oraz przedstawia odpowiednie informacje z rejestrów. Gdy dane państwo nie przewiduje takiej informacji albo nie prowadzi rejestru, składa oświadczenie pod rygorem odpowiedzialności karnej zgodnie z ustawą.

Wyniki sprawdzeń dołącza się do akt osobowych albo dokumentacji dotyczącej osoby dopuszczonej do działalności; dostęp jest ograniczony, a dane nie mogą być kopiowane do ogólnych akt treningowych.

Po weryfikacji osoba odbywa szkolenie, otrzymuje Standardy i podpisuje oświadczenie o zapoznaniu się, poufności i obowiązku zgłaszania zagrożeń.

Klub ponawia analizę, gdy zmienia się rola osoby, wystąpi przerwa lub okoliczności zwiększające ryzyko, a także po zmianie prawa. Samo wcześniejsze sprawdzenie w innym miejscu nie zastępuje weryfikacji Klubu.

Ważne: sprawdzenia dotyczą wyłącznie osób faktycznie objętych zakresem art. 21. Dostęp do rejestrów i dokumentów karnych nie może służyć innym celom ani prowadzić do gromadzenia nadmiarowych danych.

5. Zasady bezpiecznych relacji personel–dziecko

5.1. Komunikacja, szacunek i granice

Personel zwraca się do dziecka z szacunkiem, słucha go i przekazuje polecenia jasno, spokojnie i adekwatnie do wieku.

Zakazane są: krzyk używany do poniżenia, wyśmiewanie, zawstydzanie, groźby, szantaż, kary cielesne, dyskryminacja, seksualizowanie, komentarze o ciele oraz porównywanie dzieci w sposób raniący.

Nie wolno ujawniać innym dzieciom lub osobom postronnym informacji o zdrowiu, rodzinie, trudnościach, zachowaniu ani interwencjach dotyczących dziecka.

Dziecko ma prawo odmówić kontaktu, powiedzieć „stop”, poprosić o inną formę instruktażu i zgłosić dyskomfort bez konsekwencji odwetowych.

Niedopuszczalne są relacje romantyczne lub seksualne, propozycje takich relacji, komentarze seksualne, udostępnianie pornografii oraz nawiązywanie relacji opartej na tajemnicy przed opiekunami lub Klubem.

Personel nie przyjmuje od dziecka pieniędzy ani wartościowych prezentów i nie faworyzuje dziecka prezentami, prywatnymi przywilejami lub obietnicami.

5.2. Kontakt fizyczny podczas sportu

Kontakt fizyczny może wystąpić wyłącznie, gdy jest konieczny do asekuracji, ochrony przed upadkiem, udzielenia pierwszej pomocy lub pokazania techniki, jest proporcjonalny i nie narusza intymności.

Przed korektą manualną trener wyjaśnia, co zrobi i po co, prosi o zgodę w sposób zrozumiały oraz — o ile sytuacja nie jest nagła — proponuje pokaz bez dotyku. Brak sprzeciwu nie zawsze oznacza zgodę.

Należy unikać kontaktu z okolicami intymnymi, klatką piersiową, pośladkami i wewnętrzną stroną ud. Jeżeli ratowanie zdrowia wymaga takiego kontaktu, priorytetem jest bezpieczeństwo, a zdarzenie dokumentuje się i informuje opiekuna.

Nie wolno łaskotać, przytrzymywać jako kary, sadzać dziecka na kolanach, masować bez potrzeby medycznej ani inicjować kontaktu, który może być odebrany jako intymny.

Przytulenie zainicjowane przez dziecko może zostać odwzajemnione krótko i adekwatnie, jeżeli nie narusza granic; personel powinien szczególnie uważać na zależność i różnicę wieku.

5.3. Zajęcia indywidualne, pomieszczenia i monitoring sytuacyjny

Kontakt jeden na jeden odbywa się w miejscu widocznym lub łatwo dostępnym dla innych dorosłych, przy otwartych drzwiach albo z możliwością obserwacji; opiekun zna czas i miejsce zajęć.

Jeżeli zamknięcie pomieszczenia jest konieczne ze względów bezpieczeństwa lub prywatności, personel informuje inną osobę dorosłą, ogranicza czas i sporządza krótką notatkę, gdy sytuacja była nietypowa.

Personel nie pozostaje sam z dzieckiem w szatni, toalecie, prysznicu ani innym miejscu intymnym. Wejście jest dozwolone tylko po zapowiedzi i w sytuacji koniecznej dla ochrony zdrowia lub bezpieczeństwa, najlepiej w obecności drugiej osoby dorosłej.

Zakazane jest fotografowanie, nagrywanie i używanie telefonu w szatniach, toaletach, prysznicach i miejscach przebierania się.

5.4. Komunikacja elektroniczna i kontakty poza Klubem

Komunikacja organizacyjna z dzieckiem co do zasady odbywa się przez opiekuna, oficjalny system lub służbowy kanał Klubu; w grupach starszej młodzieży opiekun ma wiedzę o kanale i zasadach.

Personel nie kontaktuje się prywatnie z dziećmi nocą, nie usuwa historii rozmów, nie prowadzi sekretnych czatów i nie zaprasza dzieci do prywatnych kont w mediach społecznościowych.

Wiadomość dziecka wskazująca na kryzys lub krzywdzenie traktuje się jak zgłoszenie: zabezpiecza się dziecko, zachowuje dowód i uruchamia procedurę interwencji.

Spotkania prywatne, przewożenie dziecka prywatnym samochodem i zapraszanie do domu są niedopuszczalne, chyba że chodzi o nagłe ratowanie życia lub rozwiązanie formalnie zatwierdzone przez Klub i opiekuna.

5.5. Wyjazdy, transport, półkolonie i noclegi

Każde przedsięwzięcie ma imienną listę uczestników, kontakty alarmowe, analizę ryzyka, zasady wydawania i odbioru dzieci, obsadę adekwatną do wieku i potrzeb oraz osobę kierującą.

Zakwaterowanie rozdziela dzieci według wieku, płci i potrzeb w sposób respektujący prywatność; personel nie śpi w jednym łóżku z dzieckiem ani wchodzi do pokoju bez zapowiedzi, poza nagłym zagrożeniem.

Czynności higieniczne dziecko wykonuje samodzielnie. Pomoc jest udzielana tylko wtedy, gdy jest konieczna, uzgodniona z opiekunem i dzieckiem oraz możliwie przez osobę wskazaną w planie wsparcia.

Transport odbywa się pojazdem i z kierowcą spełniającymi wymagania prawa. Zmiany trasy, samowolne postoje i przewóz wyłącznie jednego dziecka bez zatwierdzenia są zabronione, poza stanem wyższej konieczności.

Alkohol, narkotyki, środki odurzające i przebywanie personelu pod ich wpływem są bezwzględnie zakazane podczas opieki i gotowości do opieki.

6. Bezpieczne relacje między dziećmi

Dzieci traktują się z szacunkiem niezależnie od wieku, sprawności, płci, pochodzenia, wyglądu, sytuacji rodzinnej, religii, orientacji, tożsamości lub poziomu sportowego.

Zakazane są bójki, celowe narażanie na upadek, popychanie poza ćwiczeniem, zastraszanie, izolowanie, wyzwiska, ośmieszanie, wymuszanie, hazing, kradzież, niszczenie rzeczy, molestowanie i udostępnianie kompromitujących treści.

Ćwiczenia z kontaktem fizycznym odbywają się według zasad trenera, przy doborze partnerów ograniczającym ryzyko i z prawem dziecka do przerwania ćwiczenia.

Personel reaguje także na pozornie „żartobliwe” zachowania, jeśli dziecko odczuwa dyskomfort, występuje przewaga siły lub zachowanie się powtarza.

Interwencja wobec dziecka, które krzywdzi, ma zatrzymać zachowanie i chronić wszystkie osoby. Nie dopuszcza się publicznego upokorzenia, odwetu ani wymuszania przeprosin bez oceny bezpieczeństwa.

7. Urządzenia elektroniczne, Internet i treści szkodliwe

Jeżeli Klub udostępnia sieć lub urządzenia, stosuje filtrowanie treści, aktualizacje, ograniczone konta i nadzór adekwatny do wieku. Hasła administratora nie są udostępniane dzieciom.

Dzieci nie nagrywają innych bez ich wiedzy i zgody; zakaz obejmuje szatnie, toalety, urazy, sytuacje kryzysowe i treści ośmieszające.

Personel nie przechowuje zdjęć dzieci na prywatnych telefonach lub chmurach. Materiał służbowy przenosi niezwłocznie do zatwierdzonego zasobu i usuwa z urządzenia źródłowego zgodnie z procedurą.

W przypadku cyberprzemocy, groomingu, szantażu, nieuprawnionej publikacji, treści seksualnych lub podejrzenia wykorzystania dziecka zabezpiecza się adresy, daty, identyfikatory i zrzuty bez dalszego rozpowszechniania materiału; nie żąda się od dziecka ponownego przesyłania treści intymnych.

Treści mogące stanowić materiał przedstawiający seksualne wykorzystanie dziecka zgłasza się Policji i nie kopiuje ponad zakres niezbędny do zabezpieczenia dowodu.

8. Wizerunek i prywatność dziecka

Rozpowszechnianie rozpoznawalnego wizerunku odbywa się na podstawie odrębnego, konkretnego zezwolenia opiekuna oraz — stosownie do wieku i dojrzałości — z poszanowaniem zdania dziecka. Zgoda nie może być ukryta w regulaminie ani stanowić warunku udziału.

Zgoda wskazuje kanały publikacji, cel, rodzaj materiału i okres. Zgoda na stronę internetową nie oznacza automatycznie zgody na Facebook, Instagram, reklamę płatną lub przekazanie partnerom.

Nie publikuje się materiałów naruszających godność, pokazujących płacz, uraz, karę, nagość, przebieranie, dane o zdrowiu, lokalizację w czasie rzeczywistym ani nazwisko połączone z harmonogramem dziecka.

Przed publikacją personel ocenia ryzyko kopiowania, profilowania, hejtu i wykorzystania materiału do deepfake. Dziecko może zażądać przerwania nagrywania lub usunięcia materiału z zasobów Klubu.

Cofnięcie zgody nie wpływa na wcześniejsze zgodne działania, lecz Klub usuwa materiał z kanałów pozostających pod jego kontrolą bez nieuzasadnionej zwłoki i odnotowuje wykonanie żądania.

9. Rozpoznawanie i zgłaszanie zagrożeń

Sygnałem może być pojedyncza wypowiedź dziecka, zmiana zachowania, uraz, zachowanie dorosłego, relacja innej osoby, wiadomość elektroniczna albo własna obserwacja. Brak pewności nie zwalnia z przekazania informacji.

Jeżeli istnieje bezpośrednie zagrożenie życia, zdrowia lub dalszej przemocy — przerwij sytuację bezpiecznym sposobem, wezwij 112 i udziel pierwszej pomocy w granicach kompetencji.

Zadbaj, aby dziecko nie zostało samo ani nie miało kontaktu z osobą wskazaną jako sprawca. Nie konfrontuj dziecka z tą osobą.

Niezwłocznie zgłoś koordynatorowi lub zastępcy. W pilnym przypadku zgłoszenie ustne poprzedza dokumentację.

Zapisz możliwie dosłownie słowa dziecka, datę, miejsce, obecne osoby i własne obserwacje. Oddziel fakty od wniosków.

Zabezpiecz istniejące dowody bez ich modyfikowania. Nie przeszukuj prywatnego urządzenia dziecka i nie prowadź własnego dochodzenia.

Koordynator dokonuje oceny ryzyka, wyznacza działania ochronne, decyduje o zawiadomieniu właściwych organów w granicach prawa i tworzy plan wsparcia.

Opiekuna informuje się, o ile nie zwiększa to zagrożenia, nie utrudni czynności organów i opiekun nie jest wskazany jako potencjalny sprawca.

10. Procedury interwencji według źródła zagrożenia

10.1. Podejrzenie przestępstwa lub bezpośredniego zagrożenia

W sytuacji pilnej każda osoba zawiadamia 112; nie czeka na zgodę koordynatora ani opiekuna.

Podejrzenie przestępstwa na szkodę dziecka zgłasza się Policji lub prokuraturze. Zawiadomienie opisuje fakty i dostępne dowody, nie przesądza winy.

Gdy dobro dziecka jest zagrożone przez sytuację opiekuńczą lub rodzinną, Klub kieruje wniosek o wgląd w sytuację rodziny do właściwego sądu rodzinnego i może zawiadomić ośrodek pomocy społecznej.

Procedurę „Niebieskie Karty” wszczyna wyłącznie osoba działająca jako przedstawiciel podmiotu ustawowo uprawnionego. Jeżeli Klub nie ma takiego uprawnienia, zawiadamia Policję lub pomoc społeczną i przekazuje informacje potrzebne do uruchomienia procedury.

10.2. Podejrzenie dotyczące członka personelu

Zapewnia się natychmiastową separację od dziecka i — zależnie od ryzyka — czasowe odsunięcie od wszelkich kontaktów z dziećmi, bez przesądzania odpowiedzialności.

Zabezpiecza się grafik, nagrania, wiadomości i dane świadków. Osobie objętej zgłoszeniem nie udostępnia się danych wykraczających poza niezbędne prawa procesowe i pracownicze.

Koordynator zawiadamia osobę reprezentującą Klub, chyba że zgłoszenie jej dotyczy, oraz odpowiednie organy, gdy istnieją ku temu przesłanki.

Decyzje kadrowe prowadzi się odrębnie od procedury ochrony dziecka, z poszanowaniem prawa pracy, domniemania niewinności i zakazu odwetu wobec zgłaszających.

10.3. Podejrzenie krzywdzenia przez opiekuna lub w domu

Nie konfrontuje się opiekuna, jeżeli może to narazić dziecko, spowodować zniszczenie dowodów albo utrudnić działania organów.

Ustala się bezpieczny sposób odbioru dziecka w uzgodnieniu z Policją, sądem lub pomocą społeczną; personel nie wydaje samodzielnie dziecka osobie nieuprawnionej.

Przy przemocy domowej lub zaniedbaniu kieruje się zawiadomienie do właściwych służb i sądu rodzinnego zgodnie z oceną ryzyka.

10.4. Krzywdzenie rówieśnicze

Dzieci rozdziela się bez użycia nadmiernej siły, udziela pomocy i wysłuchuje osobno. Nie organizuje się mediacji, gdy występuje przemoc seksualna, poważna przewaga sił, groźby lub ryzyko odwetu.

Informuje się opiekunów obu stron, o ile nie zagraża to dziecku, oraz tworzy osobne działania ochronne i wychowawcze. Dziecko krzywdzące również może potrzebować ochrony lub specjalistycznej pomocy.

Poważne zachowanie mogące stanowić czyn zabroniony zgłasza się odpowiednim organom niezależnie od wieku dzieci; organy oceniają właściwy tryb.

10.5. Zagrożenie online

Zachowuje się metadane, adresy, nazwy kont, daty i zrzuty ekranowe, nie komentując i nie udostępniając materiału dalej.

Wspólnie z opiekunem — o ile jest to bezpieczne — zgłasza się treść administratorowi serwisu i zabezpiecza konto; przy groźbach, szantażu, groomingu lub materiałach seksualnych zawiadamia się Policję.

Dziecku zapewnia się wsparcie psychologiczne i ochronę przed dalszym kontaktem, a nie karę za wcześniejsze wysłanie materiału lub zaufanie sprawcy.

11. Plan wsparcia dziecka

Po ujawnieniu krzywdzenia lub poważnego zagrożenia koordynator przygotowuje zwięzły plan wsparcia, uzgadniany z dzieckiem w zakresie adekwatnym do wieku oraz z bezpiecznym opiekunem. Plan nie zastępuje leczenia ani pomocy organów.

osoba pierwszego kontaktu i preferowany sposób komunikacji z dzieckiem;

działania natychmiastowe: separacja, zmiana grupy/grafiku, zasady odbioru, bezpieczne miejsce;

potrzeby medyczne, psychologiczne, edukacyjne i komunikacyjne oraz wskazane instytucje;

zakres informacji przekazywany trenerom — tylko minimum konieczne do bezpieczeństwa;

termin przeglądu, mierniki bezpieczeństwa i osoba odpowiedzialna;

sposób ograniczenia odwetu, stygmatyzacji i kontaktu z osobą wskazaną jako sprawca.

12. Dzieci z niepełnosprawnościami i szczególnymi potrzebami

Informacje i zgody przekazuje się w formie dostępnej: prostym językiem, piktogramem, większą czcionką, alternatywną komunikacją lub przy wsparciu wybranej osoby.

Plan bezpieczeństwa uwzględnia sposób poruszania, komunikacji, regulacji sensorycznej, pomocy higienicznej i ewakuacji, bez zakładania braku zdolności dziecka do wyrażenia zdania.

Pomoc osobista jest opisana z góry, ograniczona do koniecznego zakresu i udzielana przez osoby przygotowane. Każde odstępstwo lub incydent jest dokumentowany.

Objawów komunikacyjnych lub zachowań wynikających z niepełnosprawności nie wolno automatycznie uznawać za zgodę, manipulację ani „trudne zachowanie”.

13. Dokumentowanie, poufność i ochrona danych

Każde zgłoszenie dokumentuje się w karcie interwencji, a w rejestrze incydentów używa numeru sprawy zamiast opisu umożliwiającego przypadkową identyfikację dziecka.

Dokumentacja zawiera fakty niezbędne do ochrony i rozliczalności. Nie zamieszcza się diagnoz, ocen charakteru ani danych osób trzecich bez potrzeby.

Dostęp mają wyłącznie osoby imiennie upoważnione. Przekazanie organowi, opiekunowi lub ubezpieczycielowi jest odnotowywane.

Okres przechowywania określa rejestr retencji z uwzględnieniem obowiązków ustawowych, czasu postępowań i przedawnienia roszczeń. Co najmniej raz w roku ocenia się, czy dalsze przechowywanie każdej sprawy jest nadal konieczne; nie niszczy się dokumentów objętych postępowaniem lub zabezpieczeniem dowodowym.

Poufność nie oznacza ukrywania zagrożenia. Informację przekazuje się tym osobom i organom, które muszą ją znać dla ochrony dziecka lub wykonania prawa.

14. Przygotowanie personelu, publikacja i przegląd

Przed dopuszczeniem do pracy z dziećmi personel odbywa szkolenie wprowadzające: granice relacji, rozpoznawanie sygnałów, pierwsza reakcja, zgłoszenia, dokumentacja, wizerunek, Internet i poufność.

Co najmniej raz w roku odbywa się przypomnienie praktyczne, a po poważnym incydencie lub zmianie procedury — szkolenie uzupełniające. Uczestnictwo dokumentuje się listą, zakresem i datą.

Pełna i skrócona wersja są dostępne na ninjaclub.pl oraz wywieszone w widocznym miejscu w lokalu. Na życzenie zapewnia się wersję dostępną komunikacyjnie.

Koordynator przeprowadza pisemny przegląd co najmniej raz na dwa lata, a wcześniej po zmianie prawa, profilu usług, poważnym zdarzeniu, powtarzających się zgłoszeniach lub wykryciu luki.

Przegląd obejmuje ankietę personelu i — w bezpiecznej formie — opinie dzieci i opiekunów, analizę incydentów, realizację szkoleń, dostępność dokumentu i skuteczność środków naprawczych.

Każda wersja ma numer, datę, opis zmian i zatwierdzenie. Poprzednią wersję archiwizuje się, a personel potwierdza zapoznanie ze zmianami.

15. Kontakty alarmowe i pomoc

Załącznik 1. Karta interwencji

Załącznik 2. Rejestr incydentów — wzór

Rejestr nie zawiera szczegółowego opisu ani danych szczególnej kategorii. Pełna karta jest przechowywana oddzielnie.

Załącznik 3. Lista bezpiecznego dopuszczenia osoby do pracy z dziećmi

Załącznik 4. Oświadczenie o państwach zamieszkania w ostatnich 20 latach

Ja, niżej podpisany/a ........................................................................................, PESEL / data urodzenia ........................................, oświadczam, że w ciągu ostatnich 20 lat:

□ zamieszkiwałem/am wyłącznie w Rzeczypospolitej Polskiej i państwie mojego obywatelstwa;

□ zamieszkiwałem/am także w następujących państwach: ................................................................................

posiadam obywatelstwo następujących państw: ...............................................................................................

Do oświadczenia dołączam wymagane informacje z rejestrów karnych. Jeżeli dane państwo nie przewiduje wydawania takiej informacji lub nie prowadzi rejestru, składam wymagane ustawą oświadczenie o niekaralności i braku innych orzeczeń uniemożliwiających pracę z dziećmi. Jestem świadomy/a odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia; klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń.

Załącznik 5. Oświadczenie personelu

Oświadczam, że otrzymałem/am Standardy Ochrony Małoletnich Ninja Club w wersji ............ z dnia ............, zapoznałem/am się z nimi i zobowiązuję się do:

przestrzegania zasad bezpiecznych relacji, zgłaszania każdego podejrzenia i natychmiastowej reakcji na zagrożenie;

nieprowadzenia własnego dochodzenia ani konfrontacji mogącej narazić dziecko;

zachowania poufności i przetwarzania danych tylko w zakresie obowiązków;

korzystania wyłącznie z zatwierdzonych kanałów komunikacji i zasobów do zdjęć, dokumentacji i kontaktu z dziećmi;

niezwłocznego zgłaszania konfliktu interesów, skargi dotyczącej własnego zachowania lub okoliczności wpływającej na bezpieczne wykonywanie roli.

Załącznik 6. Plan wsparcia dziecka

Załącznik 7. Protokół przeglądu Standardów

Załącznik 8. Standardy w skrócie — dla dzieci i młodzieży

Twoje prawa

Możesz powiedzieć „stop”, odmówić dotyku lub ćwiczenia i poprosić o inne wyjaśnienie.

Trener może Cię asekurować lub poprawić ułożenie ciała tylko wtedy, gdy jest to potrzebne i wcześniej wyjaśni, co robi — chyba że musi szybko uchronić Cię przed urazem.

Nikt nie może Cię bić, popychać dla żartu, wyśmiewać, zawstydzać, straszyć, dotykać intymnie ani prosić o sekrety dotyczące relacji z dorosłym.

Nikt nie może robić Ci zdjęć w szatni lub toalecie. Zdjęcia do Internetu wymagają zgody i nie mogą Cię ośmieszać.

Możesz zgłosić problem nawet wtedy, gdy nie masz pewności albo sytuacja wydarzyła się poza Klubem lub w Internecie.

Nie poniesiesz kary za szczere zgłoszenie. Dorośli przekażą informację tylko osobom potrzebnym do udzielenia pomocy.

Jak poprosić o pomoc

Podejdź do trenera lub innej osoby w klubowej koszulce i powiedz: „Potrzebuję pomocy” albo „Nie czuję się bezpiecznie”.

Możesz poprosić o rozmowę z Dariuszem Ilnickim lub Moniką Ilnicką albo napisać na kontaktdisport@gmail.com.

Jeśli grozi Ci niebezpieczeństwo teraz — zadzwoń pod 112 lub poproś dorosłego, aby zadzwonił.

Możesz też bezpłatnie zadzwonić: 116 111 albo 800 12 12 12 — przez całą dobę.

Podstawy prawne i źródła urzędowe

Ustawa o przeciwdziałaniu zagrożeniom przestępczością na tle seksualnym i ochronie małoletnich — tekst ujednolicony: https://eli.gov.pl/eli/DU/2026/110/ogl

Rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie procedury „Niebieskie Karty” i wzorów formularzy — https://eli.gov.pl/eli/DU/2023/1870/ogl

RODO — https://eur-lex.europa.eu/eli/reg/2016/679/oj/pol

Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności art. 81 — https://eli.gov.pl/eli/DU/2025/24/ogl

Materiały UODO o wizerunku dzieci: https://uodo.gov.pl/pl/138/3720

Dokument opracowano według stanu prawnego na dzień 23.08.2026 r. Wdrożenie wymaga zatwierdzenia, uzupełnienia lokalnych kontaktów, przeszkolenia personelu, wykonania sprawdzeń ustawowych i utrzymywania dokumentacji.